تبلیغات
فریاد ابوذر

                    فریاد ابوذر


وَ لِلْحَقِّ ناصِراً
یارى گرِ حق بودى

وَ عِنْدَ الْبَلآءِ صابِراً

در هنگام بلاء شكیبا و صابر

وَ لِلدّینِ كالِئاً

حافظ و مراقب دین

وَ عَنْ حَوْزَتِهِ مُرامِیاً

و مدافع حریم آئین بودى

تَحُوطُ الْهُدى وَ تَنْصُرُهُ

(طریقِ) هدایت را حفظ نموده یارى مینمودى

وَ تَبْسُطُ الْعَدْلَ وَ تَنْشُرُهُ

عدل و داد را گسترش داده و وسعت مى بخشیدى

وَ تَنْصُرُ الدّینَ وَ تُظْهِرُهُ

دین و آئینِ الهى رایارى نموده آشكارمى نمودى


وَ تَكُفُّ الْعابِثَ وَ تَزْجُرُهُ

یاوه گویان را (ازادامه راه) بازداشته جلوگیرى میكردى


وَ تَأْخُذُ لِلدَّنِىِّ مِنَ الشَّریفِ

حقّ ضعیف را از قوى باز میستاندى

وَ تُساوی فِى الْحُكْمِ بَیْنَ الْقَوِىِّ وَ الضَّعیفِ

در قضاوت و داورى بین ضعیف و قوى برابر حُكم مینمودى

كُنْتَ رَبیعَ الاَْیْتامِ

تو بهار ِسر سبز ِیتیمان بودى

وَ عِصْمَةَ الاَْنامِ

نگاهبان و حافظ مردم بودى

وَ عِزَّ الاِْسْلامِ

مایه عـزّت و سرافرازى اسلام

وَ مَعْدِنَ الاَْحْكامِ

معدنِ احكام الهى

وَ حَلیفَ الاِْنْعامِ

هم پیمان نیكى و احسان بودى

سالِكاً طَرآئِقَ جَدِّك َ وَ أَبیك
مُشْبِهاً فِى الْوَصِیَّةِ لاَِخیـك َ
پوینده طریقه جدّ و پدرت و در سفارشات و وصایا همسانِ برادرت بودى

وَفِىَّ الذِّمَـمِ

وفادار به پیمانها

رَضِىَّ الشِّیَمِ

داراى سجایاىِ پسندیده

ظاهِرَ الْكَرَمِ

و باجود و كَرَمِ آشكار بودى

مُتَهَجِّداً فِى الظُّلَمِ

شب زنده دار (به عبادت) در دلِ شبهاىِ تاریك

قَویمَ الطَّرآئِقِ

معتدل و میانه رو در روشها

كَریمَ الْخَلائِقِ

با سجایا و اخلاقِ كریمانه

عَظیمَ السَّوابِقِ

داراى سوابقِ باعظمت و ارزشمند

شَریفَ النَّسَبِ

داراى نَسَبِ شریف

مُنیفَ الْحَسَبِ

و حَسَبِ والا

رَفیعَ الرُّتَبِ

با درجات و رتبه هاىِ رفیع و عالى


كَثیرَ الْمَناقِبِ

مناقب و فضائلِ بسیار

مَحْمُودَ الضَّرآئِبِ

سِرِشتها و طبیعتهاى مورد ستایش

جَزیلَ الْمَواهِبِ

و با عطایا و مواهبِ بزرگ بودى

حَلیمٌ رَشیدٌ مُنیبٌ

حلیم و صبور و هدایت شده و بازگشت كننده بسوى خدا

جَوادٌ عَلیمٌ شَدیدٌ

باجود و سخاوت ـ دانا ـ توانا و قاطع

إِمامٌ شَهید

پیشواى شهید

أَوّاهٌ مُنیبٌ

بسیار تضرع کننده و گریان در پیشگاه خداوند

حَبیبٌ مَهیبٌ

محبوب و باهیبت بودى

كُنْتَ لِلرَّسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ وَلَداً

تو براى پیامبر -كه درود خدا بر او و آل او باد- فرزند

وَ لِلْقُرْءانِ سَنَداً مُنْقِذاً

و براى قرآن، پشتوانه نجات دهنده

وَ لِلاُْمَّةِ عَضُداً
و براى امّتِ اسلام بازوى توانا

وَ فِى الطّاعَةِ مُجْتَهِداً

و درطاعتِ حقّ كوشا بودى

حافِظاً لِلْعَهْدِ وَالْمیثاقِ

توحافظِ عهد و پیمانِ الهى

ناكِباً عَنْ سُبُلِ الْفُسّاقِ 

دورى كننده ازطُرُقِ فاسقان بودى

وَ خل باذِلاً لِلْمَجْهُودِ
و آنچه درتوان داشتى (براى اِعلاءِكلمه حقّ) بذل نمودى

طَویلَ الرُّكُوعِ وَ السُّجُودِ

داراى ركوع و سجود طولانى بودى

زاهِداً فِى الدُّنْیا زُهْدَ الرّاحِلِ عَنْها

مانند كسیكه از دنیا رخت برخواهد بست از آن رو گردان بودى

ناظِراً إِلَیْها بِعَیْنِ الْمُسْتَوْحِشینَ مِنْها

 و مانند كسانیكه از دنیا در وحشت و هراس بسر میبرند به آن نگاه میكردى

امالُك َعَنْها مَكْفُوفَةٌ

آرزوهایت از (تعلّق به) دنیا بازداشته شده

وَ هِمَّتُك َعَنْ زینَتِها مَصْرُوفَةٌ

و همّت و كوششت از زیور دنیا رو گردانده بود

وَ أَلْحاظُك َعَنْ بَهْجَتِها مَطْرُوفَةٌ

دیدگانت از بهجت و سرور دنیا بربسته

وَ رَغْبَتُك َفِى الاْخِرَةِ مَعْرُوفَةٌ

و اشتیاق و مِیلَت به آخرت شهره آفاق است

حَتّـى إِذَا الْجَوْرُ مَدَّ باعَهُ

تا آنكه جور و ستم دستِ تعدّى دراز نمود

وَ أَسْفَرَ الظُّلْمُ قِناعَهُ

و ظلم و سركشى نقاب از چهره بركشید

وَ دَعَا الْغَىُّ أَتْباعَهُ

و ضـلالت و گمـراهى پیروان خویش را فرا خواند

وَ أَنْتَ فی حَرَمِ جَدِّك َ قاطِنٌ

با آنـكه تو در حَرَمِ جدّت متوطّن بودى

وَ لِلظّـالِمینَ مُبایِنٌ

و از ستمكاران فاصله گرفته بودى

جَلیسُ الْبَیْتِ وَ الْمِحْـرابِ

و مُلازمِ منزل و محرابِ عبادت بوده

مُعْتَزِلٌ عَنِ اللَّـذّاتِ وَ الشَّـهَواتِ

و از لذّتها و شهوات دنیوى كناره گیر بودى

تُنْكِـرُ الْمُنْكَـرَ بِقَلْبِـك َ وَ لِسانِك َعَلى حَسَبِ طاقَتِـك َ وَ إِمْكانِـك َ

و برحسب طاقت و تَوانَت مُنكَر را با قلب و زبانت انكار مینمودى

ثُمَّ اقْتَضاك َ الْعِلْمُ لِـلاِْنْكار

پس از آن علم و دانشت اقتضاى انكارِ آشكارنمود

وَ لَزِمَك َأَنْ تُـجـاهِدَ الْـفُجّـارَ

و بر تو لازم گشت با بدكاران، رویاروى جهاد كنى

فَـسِـرْتَ فـی أَوْلادِكَ وَ أَهـالیـك َ،
وَ شیعَـتِك َ وَ مَوالیك َ
بنابراین در میان فرزندان و خانواده ات و پیروان و دوستانت روانه شدى

 وَ صَدَعْتَ بِالْحَـقِّ وَ الْبَـیّـِنَـةِ

وحقّ و برهان را آشكارنمودى

وَ دَعَوْتَ إِلَى اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَة

و با حكمت و پند و اندرزِ نیكو (مردم را) بسوىِ خدا فرا خواندى

وَ أَمَرْتَ بِإِقامَةِ الْحُدُودِ وَ الطّاعَةِ لِلْمَعْبُود

و به برپادارىِ حدودِ الهى، و طاعتِ معبود امر نمودى

وَ نَهَیْتَ عَنِ الْخَبآئِثِ وَ الطُّـغْیان

و از پلیدى ها و سركشى نهى فرمودى

وَ واجَهُـوك َ بِالظُّـلْمِ وَ الْعُـدْوان

ولى آنها به ستم و دشمنى رویاروىِ تو قرار گرفتند

فَجاهَدْتَهُمْ بَعْدَ الاْیعازِ لَهُمْ الاْیعادِ إِلَیْهِمْ

پس تو نیز با آنان به جهاد برخاستى پس ازآنكه (حقّ را) به آنان گوشزد نمودى، آنها رابه عـذابِ الهى تهدید نمودى

وَ تَأْكیدِ الْحُجَّةِ عَلَیْهِمْ

و حجّت را بر آنها مؤكّد فرمودى

فَنَكَثُوا ذِمامَكَ وَ بَیْعَتَك َ

ولى عهد و پیمان و بیعت تو را شكستند

وَ أَسْخَطُوا رَبَّك َوَ جَدَّ ك َ

و پروردگار تو جدّت را بخشم آوردند و با تو ستیز آغازیدند

وَ بَدَؤُوك َ بِالْحَرْبِ
فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَالضَّرْبِ
پس به جهت زد و خورد و پیكار استوار شدى

وَ طَحَنْتَ جُنُودَ الْفُـجّارِ

و لشكریان فاجر راخُرد و آسیا نمودى

وَاقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبارِ

ودرگَرد وغُبار ِنبرد فرو رفتى

مُجالِداً بِذِى الْفَقارِ كَأَنَّك َ عَلِىٌّ الْمُخْتارُ

وچنان با ذوالفقار جنگیدى، كه گویا علىّ مرتضى هستى




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 10 مهر 1396 توسط م ک


درباره وبلاگ
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
موضوعات
پیوند ها
پیوندهای روزانه
آمار سایت
لوگوی دوستان