تبلیغات
فریاد ابوذر

                    فریاد ابوذر


أَلسَّلامُ عَلَیْك َ فَإِنّی قَصَدْتُ إِلَیْك َ
سلام برتو من به سوى تو رو آورده ام

وَ رَجَوْتُ الْفَوْزَ لَدَیْك

و به رستگارى درپیشگاه تو امید بسته ام

أَلسَّلامُ عَلَیْك َ؛ سَلامَ الْعارِفِ بِحُرْمَتِك َ

سلام بر تو؛ سلامِ آن كسى كه به حُرمتِ تو آشناست

الْمُخْلِصِ فی وَِلایَـتِك

و درولایت ودوستىِ تومُخلص و بى ریا است

الْمُتَقَرِّبِ إِلَى اللهِ بِمَحَبَّـتِك َ

و به سببِ محبّت و ولاى تو به خدا تقرّب جسته

الْبَرىءِ مِنْ أَعْدآئِـك َ

و ازدشمنانت بیزاراست



سَلامَ مَنْ قَلْبُهُ بِمُصابِك َ مَقْرُوحٌ

سلام كسیكه قلبش از مصیبت تو جریحه دار

وَ دَمْعُهُ عِنْدَ ذِكْرِك َ مَسْفُوحٌ

و اشكش به هنگام یاد تو جارى است

سَلامَ الْمَفْجُوعِ الْحَزینِ؛
الْوالِهِ الْمُسْتَكینِ
سلام كسیكه دردناك و غمگین؛ و شیفته و فروتن است

سَلامَ مَنْ لَوْ كانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ
لَوَقاك َ بِنَفْسِهِ حَدَّ السُّیُوفِ
سلام كسیكه اگربا تو در كربلاء مى بود، باجانش (دربرابرِ) تیزىِ شمشیرها از تو محافظت مى نمود

وَ بَذَلَ حُشاشَتَهُ دُونَكَ لِلْحُتُوفِ

و نیمه جانش را به خاطر تو بدست مرگ مى سپرد

وَ جاهَدَ بَیْنَ یَدَیْك َ

و در ركاب تو جهاد میكرد

وَ نَصَرَك َ عَلى مَنْ بَغى عَلَیْك َ

و تو را برعلیه ستمكاران یارى داده

وَ فَداك َ بِرُوحِهِ وَ جَسَدِهِ وَ مالِهِ وَ وَلَدِهِ

و جان و تن و مال و فرزندش را فداى تو مى نمود

وَ رُوحُهُ لِرُوحِك َ فِدآءٌ

وجانش فداى جان تو

وَ أَهْلُهُ لاَِهْلِك َ وِقآءٌ

و خانواده اش سپر بلاىِ اهل بیت تو مى بود

فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِى الدُّهُورُ

اگرچه زمانه مرابه تأخیر انداخت

وَ عاقَنی عَنْ نَصْرِك َ الْمَقْدُورُ

ومُقدَّرات الهى مراازیارىِ تو بازداشت

وَ لَمْ أَكُنْ لِمَنْ حارَبَك َ مُحارِبا

 و نبودم تا با آنانكه باتو جنگیدند بجنگم

وَ لِمَنْ نَصَبَ لَك َ الْعَداوَةَ مُناصِباً

و با كسانیكه با تو اظهار دشمنى كردند خصومت نمایم

فَلاََ نْدُبَنَّك َ صَباحاً وَ مَسآءً

پس صبح و شام برتو مویه میكنم

وَ لاََبْكِیَنَّ لَك َ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً

 و به جاى اشك براى توخون گریه میكنم

حَسْرَةً عَلَیْك َوَ تَأَسُّفاً عَلى ما دَهاك َ وَ تَلَهُّفاً

از روى حسرت و تأسّف و افسوس بر مصیبت هائى كه بر تو وارد شد

حَتّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصابِ وَ غُصَّةِ الاِكْتِیابِ

تاجائى كه از فرط اندوهِ مصیبت، و غم و غصّه شدّتِ حزن، جان سپارم

أَشْهَدُ أَ نَّك َ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلوةَ وَ اتَیْتَ الزَّكوةَ

گواهى میدهم كه تو نماز را بپا داشتى، و زكات دادى

وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْعُدْوان

و امر به معروف كردى، و از منكر و عداوت نَهى نمودى

وَ أَطَعْتَ اللهَ وَ ما عَصَیْتَه

و اطاعتِ خدا كردى و نافرمانى ننمودى

وَ تَمَسَّكْتَ بِهِ وَ بِحَبْلِهِ فَأَرْضَیْتَه

و به خدا و ریسمان او چنگ زدى تا وى را راضى نمودى

وَ خَشیتَهُ وَ راقَبْتَهُ وَ اسْتَجَبْتَهُ

و از وى درخوف و خشیَت بوده نظاره گر ِاو بودى و او را اجابت نمودى

وَ سَنَنْتَ السُّنَنَ

و سنّتهاى نیكو بوجود آوردى

وَ أَطْفَأْتَ الْفِتَنَ

و آتشهاى فتنه را خاموش نمودى

وَ دَعَوْتَ إِلَى الرَّشادِ

و دعوت به هدایت و استقامت كردى

وَ أَوْضَحْتَ سُبُلَ السَّدادِ

و راههاى صواب و حقّ را روشن و واضح گرداندى

وَ جاهَدْتَ فِى اللهِ حَقَّ الْجِهادِ

و در راه خدا بحقّ جهاد نمودى

وَ كُنْتَ للهِِ طآئِعاً

و فرمانبردارِ خداوند

وَ لِجَدِّك َ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ تابِعاً

و پیرو جدّت محمّدبن عبدالله بودى

وَ لِقَوْلِ أَبـیك َ سامِعاً

و شنواى كلام پدرت على بودى

وَ إِلى وَصِیَّةِ أَخیك َ مُسارِعاً

و پیشى گیرنده به (انجامِ) سفارش برادرت امام حسن بودى

وَ لِعِمادِ الدّینِ رافِعاً

و رفعت دهنده پایه شرافتِ دین

وَ لِلطُّغْیانِ قامِعاً

و خوار و سركوب كننده طغیان

وَ لِلطُّغاةِ مُقـارِعاً

وكوبنده سركشان

وَ لِلاُْ مَّةِ ناصِحاً

و خیرخواه و نصیحت گرِاُمّت بودى

وَ فی غَمَراتِ الْمَوْتِ سابِحاً

در هنگامى كه در شدائدِ مرگ دست و پا میزدى

وَ لِلْفُسّاقِ مُكافِحاً

و مبارزه كننده با فاسقان بودى

وَ بِحُجَجِ اللهِ قآئِماً

و قیام كننده باحُجَج و براهین الهى

وَ لِـلاِْسْلامِ وَ الْمُسْلِمینَ راحِماً

و ترحُّم كننده بر اسلام و مسلمین بودى




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 10 مهر 1396 توسط م ک


درباره وبلاگ
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
موضوعات
پیوند ها
پیوندهای روزانه
آمار سایت
لوگوی دوستان