تبلیغات
فریاد ابوذر

                    فریاد ابوذر


بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

سلام خدمت آقا و مولامون امام حسین و سلام بر شما عاشقان امام حسین علیه السلام. همه میدانید که در مانور مذهبی سیاسی جهان اسلام که پیاده روی ایام اربعین باشد، از همه اقشار و سنین شرکت میکنند حتی زن ها و کودکان و بعضا پیرها. لذا شرایط آنقدر سخت نیست که شما خانمها نتوانید مسیر را ادامه دهید. هرجا هم به دلایلی امکان پیاده روی نداشتید میتوانید ماشین سوار شوید و بقیه راه را با ماشین های لاین سوم که دایم در تردد هستند به سمت کربلا پیش بروید.
بین راه بیش از 1400 عمود (تیر چراغ برق که روی آن شماره زدند) وجود دارد. در مجموع هفتاد و پنج کیلومتر پیاده روی دارید. فاصله هر عمود تا بعدی حدود پنجاه متر هست. سعی کنید برای این سفر قدری مطالعات اینترنتی داشته باشید تا به مشکل بر نخورید. موکبها محلهای پذیرایی از زوار هستند که قدم به قدم وجود دارند.


آنچه شما برای شروع و بین راه باید به تن داشته باشید:

1- یک دست لباس زیر نخی
2- یک تی شرت کاملا نخی
3- یک مانتو یا لباس بهاره (نه گرم کننده و نه خیلی نازک)
4- یک شلوار مشکی مرتب
5- یک جوراب نخی
6- یک چادر لبنانی
7- یک روسری یا مقنعه مشکی
8- یک ساق دست مشکی
9- یک کفش کتانی بسیار راحت (اگر یک ساعت پشت سر هم قبل از سفر با آن پیاده روی کردید و هیچگونه زدگی و ناراحتی حس نکردید کفش مناسب پیاده روی اربعین محسوب میشود)

 

آنچه لازم است در کوله پشتی همراه خود داشته باشید:


1- یک پالتو یا ژاکت خیلی گرم و بلند که سنگین نباشد (اگر ندارید حتما بخرید).
2- مسواک و خمیردندان کوچک
3- برس یا شانه ی مو
4- مقداری عسل (حدودا ده قاشق چایخوری): برای پانسمان، ضدعفونی و ترمیم انواع زخم، تاول و دندان درد.
5- یک بطری کوچک عرق نعنا: سریعتر و راحت تر از خود نعنا برای مشکلات گوارشی چون درد معده، نفخ، مسمومیت، تهوع و... در سفر قابل استفاده است.
6- کرم مرطوب کننده دست و صورت با چرب کنندگی متوسط: پیاده روی در هوای خشک و خاکی، که گاهی خیلی سرد و گاهی آفتابی میشود، پوست شما را خشک و خراب خواهد کرد. اما چرب کننده هایی چون وازلین که دیر جذب میشوند هم مانع وضوی راحت هستند. لذا از یک کرم دست و صورت خوب استفاده نمائید.
7- نخ و سوزن، دو سوزن ته گرد و دو عدد سنجاق.
8- دو عدد قرص مسکن سردرد: مثل ژلوفن 200 (در صورت اضطرار)
9- مقداری نمک طبیعی (حدودا یک قاشق غذاخوری): برای قرقره کردن آب نمک هنگام سرماخوردگی که معمولا در این سفر پیش میاید.
10- صابون مایع کوچک
11- شش یا هفت عدد پلاستیک فریزر
12- یک عدد پلاستیک دسته دار
13- یک ماسک برای جلوی دهان و بینی
14- سه عدد پد بهداشتی: برای خانمهای حساس به عفونتهای زنانگی
15- حدود سه جفت دستکش یکبار مصرف: برای برخی نظافتها چون نظافت برخی شیرهای توالت با دستمال بچه یا برداشتن برخی آشغالها از روی زمین برای نظافت مسیر (سهم هرکس جمع آوری اقلا یک کیسه زباله در راه). یا برای پانسمان تاول یا زخمهای دوستانتان اگر نیاز شد خدای نکرده...
16- پنج عدد چوبک یا آبسلانگ برای استفاده بجای قاشق برای هم زدن چای یا برداشتن عسل و...
17- شارژر (فراموش نکنید)
18- سه راهی کوچک (بسیار مهم)
19- دو عدد چفیه نخی: برای استفاده بجای کلاه، حوله، جانماز، شال گردن؛ ماسک، شکم بند وقت دل درد و...
20- یک دست لباس زیر نخی
21- یک تی شرت نخی
22- یک شلوار خیلی گرم برای زیر شلوار (ضرورت بسیار بالا دارد)
23- یک روسری اضافی
24- یک جوراب نخی
25- یک مهر
26- یک ناخنگیر
27- یک کیف گردنی به ابعاد ده در پانزده که همواره باید به گردنتان باشد (حتی در توالت) با این محتوایات: پاسپورت، دفترچه یاداشت کوچک، خودکار، دستمال کاغذی، موبایل، شارژر، صابون مایع کوچک، یک صلوات شمار یا تسبیح/ و یک جا کارتی برای حمل 200 هزار تومان پول، کارت بانکی، کارت ملی، حدود ده هزار دینار و...
28- دو بسته دستمال کاغذی صدتایی
29- دستمال بچه (یا دستمال پاک کننده آرایش) حدودا پانزده عدد برای مواقع ضروری که صابون موجود نبود.
30- هدفون
31- برای درمان تاولهای خود و دیگران: یک عدد باند کشی برای بستن روی تاول ها، یک یا دو تیغ جراحی شماره یازده برای ترکاندن تاولهای دردناک و بزرگ، مقدار کمی پنبه برای قرار دادن روی تاولهای ترکیده شده، مقدار خیلی کم روغن حیوانی برای زدن روی تاولهایی که ترکانده شده، حدود ده عدد پدالکلی برای قبل از ترکاندن تاولها یا برای ضدعفونی کردن زخمها، حدود سه عدد گاز غیر استریل ولی تمیز، یک عدد قیچی کوچک تاشو. (برای بستن زخم نیازی به چسب نیست بلکه نواری از گاز را با قیچی جدا کرده و دور زخم گره بزنید)
32- مقدار کمی روغن زیتون جهت  ماساژ پاها، کتف و کمر،  قبل یا بعد از پیاده روی ها. و همچنین برای پیشگیری و درمان آفتاب سوختگی.
33- یک لیوان کاغذی برای خوردن چای یا آب، یک بطری پلاستیکی کوچک جهت آب وضو در مواقعی که توالت دور است یا هوا سرد است و نمیتوانید بیرون بروید.

تدابیر سفر

پیش از سفر یک استحمام کامل داشته باشید: موزدایی کامل، شامپو، دو دست شستشو با لیف و صابون، نظافت صورت، مسواک، و در نهایت،  یک بار غسل به نیتهای معافی الذمه، زیارت و شهادت.

بعد از استحمام، با بدن نیمه مرطوب از کرم ضد عرق کلیون (CLIVEN) استفاده نمائید. زیرا تا یک هفته بوی عرق ایجاد نمیکند. در عین حال مانع تعریق هم نیست. توصیه میکنم حتما این کرم را تهیه نمائید. میتوانید از یکی از نمایندگیهای آن در خیابان ولیعصر، بین انقلاب و جمهوری، (به قیمت 22 هزار تومان) خریداری کنید. زیرا این سفر از نظر آب و هوا و امکانات رفاهی برای استحمام قابل توصیه نمیباشد.

اولویت اول در اسباب این سفر، کفش راحت هست و اولویت بعدی با حداقل وسیله و بار سبک میباشد. یاد این باشید که دارید تمرین میکنید بریدن از وابستگی ها و زندگی کردن با حداقلها رو... و در قیامت هم کسیکه بار سنگینی از گناه را به دوش میکشد در ادامه دادن مسیر میماند.

قبل از پر کردن اسباب، چند دور درزهای کوله پشتی بخصوص جای بندهای کوله را بصورت زیگزاگ چرخ کنید زیرا احتمال پاره شدنش بین مسیر میرود.

از آوردن وسایل احتیاطی چون دمپایی، کفش، لیوان، قاشق، بادگیر، ملحفه، حوله، پودر رختشویی، لیف و... اجتناب نمائید زیرا نیازتان نخواهد شد. هرچند اگر هم احتمال ضعیف نیازتان شود، بین مسیر خیلی از وسایل لازم برای پیاده روی به فروش میرسد. اما اگر نیازتان نشد ناچارید بعد از حمل سنگینی ناشی از بار زیادی، برای سبک کردن بارتان همان را به موکبهای بین راه هدیه کنید.

همه موکبها به تعداد بسیار زیاد پتو برای همه زوار دارند. فقط لازم است نیم ساعت قبل از اذان مغرب در موکبها حاضر شوید که جمعیت بطور متناسب در موکبها پخش شوند. زیرا اگرنصف  شب بعد از ساعت یازده تازه به فکر جا پیدا کردن بیفتید احتمال سی درصد هست که نتوانید پتو پیدا کنید. البته اگر شب را بعد از مغرب پیاده روی کردید و نیمه شب ناگهان خواب به سراغتان آمد کمی برای پیدا کردن یک موکب که پتوی اضافی دارد حوصله صرف کنید نه اینکه فوری به یک موکب رفته و بدون پتو استراحت کنید چرا که بخاطر سرمای شدید شب تا صبح مریض خواهید شد... اگر کمی بگردید خلاصه یک موکبی پیدا خواهید کرد که دارای جا و پتو باشد.

آنجا قدم به قدم خوراکی و غذا میدهند لذا بار خود را با همراه آوردن خوراکی سنگین نکنید.

آنجا قدم به قدم لیوانهای کاغذی و پلاستیکی برای آب، چای، نوشیدنی، شربت، شیر و.... میدهند. لذا بار خود را با آوردن لیوان شیشه ای که دائم هم نیاز به شستشو پیدا میکند سنگین نکنید. یکی از همان لیوانهای کاغذی را برای خود نگه دارید برای نوشیدنی های بین راه بجای استفاده از لیوانهای شیشه ای عراقی که درست شستشو داده نمیشوند.

برای زیر درب روغن زیتون، عسل و مواد سیال حتما بخشی از یک پلاستیک فریزر  چند لایه را قرار دهید تا احتمال نشت آن بین وسایل شما به صفر برسد.

یک چفیه برای گرم کردن سر و صورت شما در سرما کفایت میکند لذا بار خود را با شال گردن و کلاه و دستکش سنگین نکنید.

اغلب خیابان های کربلا اسم ندارند و اگر هم خیابان های اصلی اسم داشته باشند حتی خود مردم عراق غالبا اسم خیابان خود را بلد نیستند. لذا اغلب زوار در کربلا معمولا گم میشوند. لذا در صورت ورود به شهر، حتما یک نقشه کاغذی کامل کربلا هم در کیف کوچک همراه خود داشته باشید و مسیرهای تردد را هم بطور دقیق در خاطر خود نگه دارید.

اگر همه وسایل کوله پشتی شما را دزد برد، اتفاق غیر قابل جبرانی برای شما رخ نمیدهد؛ اما اگر پاسپورت شما را دزد برد به بیچارگی زیادی مبتلا میشوید. لذا کیف گردنی کوچک خود را هیچگاه از خود جدا نکنید (حتی هنگام توالت رفتن، موقع خواب و..) زیرا به تجربه ثابت شده در این مانور عظیم مذهبی سیاسی احتمال حضور وهابیت برای دزدی یا جاسوسی منتفی نیست...

اصل شناسنامه خود را همراه نبرید بلکه فقط از صفحات اول شناسنامه با موبایل عکس بگیرید که اگر لازمتان شد -که نمیشود-، داشته باشید. اما کارت ملی برای برخی ها ممکن است نیاز شود.

دقت نمائید که در برنامه پیاده روی اربعین اصل، زیارت داخل شهر کربلا و ورود به حرم نیست بلکه تمام مسیر بین نجف تا کربلا خودش حرم است و همینکه شما در این مانور قدرتمند مذهبی سیاسی جهانی شرکت میکنید با هر قدم خود برای تعجیل فرج در حال جهاد هستید. لذا به قول حاج آقا پناهیان وقتی به عمود سلام رسیدید، بعد از زیارت برگردید...  زیرا هر سال جمعیت رو به ازدیاد است و اگر سیاست درستی برای آن به کار گرفته نشود، عواقب خطرناک ازدحام جمعیت قابل مدیریت نخواهد بود.

روی همین اصل اگر شما خیلی آرام هم پیاده روی نمائید و چهار روز هم در راه باشید، نیازی به استحمام ندارید . بخصوص اینکه روایت داریم برای زیارت امام حسین خاک آلود و گرسنه و تشنه بروید. نیاز نیست لباسهای خاکی خود را بشویید و روی نظافت حساسیت زیادی نشان دهید.

قابل توجه اینکه توالتهای عراقی همه بدون شلنگ و سطل آشغال و آلوده هستند و بعضا صابون ندارند. دیگر تصور کنید چه اوضاعی خواهد بود. لذا باید حساسیت خود را کم نمائید. چون یکجا بین پیاده روی ناگهان دستشویی تان میگیرد و تا موکبهای ایرانی هم فاصله زیادی دارید لذا ناچارید از توالتهای بین راه استفاده نمائید که معمولا با عنوان غسال النساء نوشته میشود. برای همین بهتره که یک صابون مایع کوچک در کیف گردنی همراه خود داشته باشید. موکبهای ایرانی هم تعدادشون خیلی کم هست و اگر بخواید برای دستشویی و استراحت و...عمدا معطل پیدا کردن یا از دست ندادن این موکبها برای توالت و غذا و استراحت شوید، وقت خود را هدر میدید. لذا بهتر است وقت خود را صرف پیاده روی نمائید و هر موکبی رسیدید استراحت نموده و در آنها با شیعیان (و بعضا غیرشیعیان) کشورهای دیگری چون عراق، پاکستان، هندوستان، بحرین، آمریکا، مالزی و ... هم ارتباطات دوستانه برقرار نمائید. چرا که روایت داریم امر فرج میسر نمیشود مگر اینکه دلهای شیعیان به هم وصل شوند. و این میسر نمیشود مگر با دیدارهای دوستانه که در این سفر براتون مهیا میشه و آشنا بودن به زبانهای عربی و انگلیسی. نیازی نیست حتما لهجه عراقی را بلد باشید چرا که عراقی ها عربی فصیح را هم خوب میفهمند.

 هر زمان خسته شدید بلافاصله استراحت نمائید ولو شده دو دقیقه. چرا که دچار پا درد میشوید. ضمن اینکه سعی کنید بعد از پیاده روی هنگام استراحت، پای خود را در معرض باد یا سرما قرار ندهید چون خیلی سریع مستعد گرفتگی و درد عضلات هست. لذا بهترین وضعیت برای این سفر، تک نفره بودن است برای استراحت های به موقع و فوری، توالت رفتن های به موقع، معطل نشدن برای استراحت و معطلی های همراهان، مشغول نشدن به گفتگو با ایشان یا نگران شدن برای گم یا پیدا کردن همراهان... اولویت بعدی با دو نفره شدن میباشد. اگر چهار نفر هستید دوتا دوتا از هم خداحافظی کامل نمائید و بقیه مسیر را معطل پیدا کردن یا منتظر شدن برای هم ننمانید. چرا که در پیاده روی حواستان باید به امام حسین ع باشد نه همراهان خود.

 اگر بخواهید چند نفری با هم باشید، ناچارا برای پیدا کردن همدیگر باید چیزی حدود صدهزار تومان فقط شارژ تلفن همراه صرف کنید. چرا که بجز هزینه رومینگ اولیه که حدود 20 هزار تومان هست، با هر تماس یک شماره ایرانی با شما، یک رومینگ هم برای شما میفتد. هزینه هر پیامک هم حدود پانصد تومان هست و خیلی از پیامک ها به طرف مقابل نمیرسد. سیم کارتهای عراقی هم اغلب مواقع درست تماس برقرار نمیکنند بخصوص با تلفنهای غیر عراقی. بابت هر پیامک تبلیغاتی هم مقدار زیادی از شارژ شما را میخورند. لذا هرچه شارژ میخرید صرف دریافت پیامک تبلیغاتی عراقی میشود.  لذا  به درد نمیخورند. ارتباط با اینترنت هم کاری عبث هست زیرا آنجا اینترنت درست وجود ندارد و اگر شما نت پیدا کنید دوست شما ممکن است نت نداشته باشد. نتیجه میگیریم که کلا با گوشی همراه ارتباط برقرار نکنید و از اول یک نفره یا دو نفره شوید و هم را گم نکنید و اگر خواستید از هم جدا شوید سر یک عمود مشخص قرار بگذارید.

از حرم حضرت علی علیه السلام بعد از استراحت کافی و زیارت، عازم پیاده روی شوید و تا سی ساعت اول در پیاده روی افراط نکنید و با خود مدارا نمائید تا بدنتان به راه رفتن عادت کند. در نجف سعی کنید اگر مقدور بود مقداری از پیاز آن شهر را میل نمائید که باعث پیشگیری از آب به آب شدن و بیماری های حاصل از تفاوت آب و هوا میشود.

توی این سفر همه امت واحده هستند. علاقه واحد و دغدغه مشترک دارند. اینها بهترین مردم هستند که راهی پیاده روی به سمت امام حسین علیه السلام شدند. قدر موقعیت را بدانید و خود را تنها حس نکنید. آنجا با وجود اینهمه عاشق امام حسین علیه السلام، هیچکس تنها نمیشود. سعی کنید اخلاق و گذشت را سرلوحه خود قرار دهید. از بحثهای تفرقه برانگیز یا جدال اجتناب نمائید چرا که شیطان در کمین است. با همه دوست باشید اما در عین حال نیاز نیست جزئیات زندگی خود را به کسی بگویید چرا که دشمن از سادگی ما برای جاسوسی بهره خود را میبرد. البته نباید به چشم دشمن به کسی نگاه کنید که حرام است. اما احتیاط را از دست ندهید و در دوستی ها جانب اعتدال را رعایت نمائید. حتی میتوانید با دوستان مطمئن و خوب خود از شهرهای دیگر ایران یا کشورهای دیگر ارتباطات ادامه دار در شبکه های اجتماعی  برقرار نمائید.

پیشنهاد میکنم صبح ها اذان صبح برخیزید و بعد از نماز پیاده روی را شروع کنید و صبحانه را بین راه میل نمائید. تا غروب پیاده روی کنید و بعد از آن میتوانید تا صبح استراحت کنید. البته اگر بخواهید هم میشود شب تا وقتی خواب به سراغتان نیامده پیاده روی را ادامه دهید. بنظرم  از امنیت مسیر مطمئن باشید؛ کسی کار به شما ندارد. علاوه بر آن هم تعدادی از جمعیت همه ساعتها در حال پیاده روی هستند حتی نصف شب ها.

حاج آقا پناهیان میفرمودند اواسط مسیر کید شیطان یعنی خستگی و ناامیدی به سراغ برخی زوار هجوم میاورد. اما باید بدانید که تک تک زوار دعوت شده اهل بیت علیهم السلام هستند برای دریافت انوار رحمت الهی از مسیر اهل بیت ع و این توفیق به قدری عظیم است که هر قدم آن یک حج و عمره مقبول درج میگردد. زوار باور کنند که اهل بیت عنایت خاص به آنها داشتند و اسم و رسم دقیق آنها را میدانند و تمام مسیر به آنان نظر دارند. لذا تواضع بیجا که منجر به ناامیدی میگردد را کنار بگذارند و با نشاط و شکر بر این توفیق و به عشق امام حسین علیه السلام و به عشق شرکت در این حماسه عظیم معنوی سیاسی جهانی راه را ادامه دهند. حجاب کامل یک واجب شرعی است که نباید خدشه دار شود. چرا که گناهان باعث نابودی اعمال نیک میشوند. بی حجابی در اجتماعات حرام است که چندین حرام را هم در خود دارد... (شکستن امر خدا و آیات صریح قرآن درباره حجاب بطور علنی، کوچک شمردن گناه، تکرار بر گناه که اصرار بر آن و حرام است، عادی سازی گناه و آلوده کردن فضای شهر عراق که زنان محجبه دارند، به گناه انداختن چشمان مردان و...) در حالیکه زیارت امام حسین علیه السلام مستحب است.

سعی کنید مقداری مداحی یا روضه درباره امام حسین علیه السلام در موبایل خود بریزید و بین راه هرچه بیشتر از حال و هوای معنوی مستفیض شوید. همچنین این کتب را از بازار اندروید دانلود کرده و در موبایل خود داشته باشید: قرآن کریم، کلیات مفاتیح الجنان، نقشه مسیر و...، که نخواهید کتاب با خود حمل کنید.

یک مطلب درباره مردم عراق

طبق آیه قرآن مسلمین برادر یکدیگرند. و مرزهای اسلام مرز ماست نه مرز ملیت ما. در دفاع مقدس هم تنها دو درصد از مردم عراق با ما میجنگیدند. که اغلب آنها هم نه به اختیار بلکه به فریب یا اجبار صدام شرکت کردند. اغلب مردم عراق شیعه و هم خون ما هستند. برخی از اینها اوایل عرب و عجم میکردند اما الان که زمین خورده تاریخ شدند و هزاران نفر از آنها در سالهای اخیر توسط آمریکا و داعش و صدام و ظالمان به شکنجه و شهادت رسیدند و ایران برای آنها امنیت به ارمغان آورد، تازه به این نتیجه رسیدند که عرب و عجم را کنار نهاده، تواضع و محبت و قدردانی نمایند. با وجود جنگ زدگی و فقر شدید،  هرچه دارند در طبق اخلاص برای زوار امام حسین علیه السلام میگذارند و ایرانیان برای آنها خیلی بیشتر از سایر ملل دوست داشتنی و قابل احترام هستند.

باید مراقب باشیم اولا تشکر کنیم از زحماتشان؛ چرا که وظیفه شرعی هرکس در مقابل نیکی دیگران، تشکر کردن است. شکر مخلوق شکر خالق است و کسیکه شکر میکند نعمتش افزون میشود. کسیکه اینکار را وظیفه عراقیان میبیند و تشکر که نمیکند هیچ، بلکه طلبکارانه به آنها غر میزند، یقینا قدر موقعیت را ندانسته و کفران نعمت او سبب سلب شدن و یا کم شدن نعمت میشود. ما یک وجب از خاک عراق را در جنگ بدست نیاوردیم اما چنان قلوب مردم عراق را بدست آوردیم که خم میشوند و پای ما را ماساژ میدهند... ما بخاطر خدا در دفاع مقدس انجام وظیفه کردیم و خدا پاداش ما را فراتر از فتح خاک بلکه فتح قلوب آنها قرار داد.  اتفاقی که اگر حتی یک وجب از خاک آنها را میگرفتیم صورت نمیگرفت...ما  با هم یکی شدیم در جهت تعالی اسلام و وحدت شیعه در مقابل جهان کفر. سعی کنید با آنها رابطه خوب و دوستانه برقرار نمایید و از خوبیهای آنها با زبان تقدیر به عمل آورید. آنها بخاطر عشق به امام حسین ع و عشق به شیعه و محبین اهل بیت علیهم السلام، در خانه های خود را بروی زوار باز نگه داشتند و طی سال هرچه دارند جمع میکنند تا اربعین از زوار پذیرایی کنند. آیا ما حاضریم درب منزل خود را باز نگه داریم و هر روز از ده ها یا صدها عرب زایر امام رضا یا حضرت معصومه سلام الله علیهما پذیرایی نمائیم؟!!

مسیرهای تردد

جهت رفتن به نجف، خروج از مرز شلمچه، معطلی برای ترافیک و ازدحام ندارد. شما میتوانید با قطار، حدود هجده ساعت تا خرمشهر رفته و از راه آهن خرمشهر،  با یک قطار دیگر که برای رفتن به نزدیک مرز دایم در تردد است، ظرف یک ربع تا مرز رفته و بعد از یک ساعت پیاده روی و خروج از گیتهای بازرسی پاسپورت، به ماشینهایی که به نجف میروند برسید و از آنجا با ون یا اتوبوس با یک گروه همراه شده به نجف بروید. که حدود هشت ساعت در اتوبوس خواهید بود. بعد از آن با یک ساعت پیاده روی میتوانید به صحن حضرت زهرا سلام الله علیها واقع در جوار حرم حضرت علی علیه السلام رفته و وسایل خود را بگذارید و برای زیارت اقدام نمائید. از اغلب دربها ورود به صحن با کوله پشتی میسر نیست مگر اینکه از درب باب الفرج ثانی وارد شوید که اجازه وارد کردن اسباب سنگین را هم میدهند. البته احتمالا دربهای ورودی دیگری هم که مستقیما به صحن حضرت زهرا سلام الله علیها میخورند وجود دارند که اجازه ورود با کوله پشتی و اسباب شما را بدهند اما دربهایی که اول به حرم باز میشوند این اجازه را نمیدهند.

جهت برگشت از کربلا مرز مهران بهترین است مشروط بر اینکه یک روز پیش از اربعین ایران یا یک روز بعد از اربعین عراق برگردید. مثلا امسال اربعین ایران سیم آبان بود و اربعین عراق معادل اول آذر ما میشد. شما این دو روز نباید در مسیر رفت و برگشت باشید زیرا اغلب برای روز اربعین در عراق میمانند و بعد از زیارت اربعین بلافاصله برمیگردند. لذا باید بیست و نهم زیارت اربعین خود را در کربلا انجام دهید و عصر برگردید یا تا سه روز بعد از اربعین ایران در یکی از همان خانه های عراق بمانید تا برگشت شما راحت تر شود (بعد از اربعین همه موکبها و حسینیه ها در عراق بسته میشود و این قانون آنجاست؛ لذا شما برای ماندن باید خانه های شارع العباس یا خیابانهای اطراف حرم که پذیرای عمومی زوار هستند را شناسایی نمائید)... در عراق موتور یا ماشینهایی هستند که شما را به گاراژ میبرند یعنی جایی که ماشینهای مهران از آنجا حرکت میکنند. ما خودمان از عراق اول سوار موتور چند نفره شدیم و به جایی رفتیم که با ون ما را به گاراژ میبرد حدود عمود ششصد و خرده ای نگه داشت و گفت اینجا گاراژ هست برای پیدا کردن ماشینهای مهران. بعد از رسیدن به مرز مهران و پیاده شدن، دو ساعت حدودا پیاده روی کردیم تا رسیدیم به ماشینهایی در داخل شهر مهران که میشد برای مقصد مشخص برای شهرهای مختلف سوار شد.

وقتی با کاروان میروید بخاطر هزینه هایی که برای شما میشود مبلغی از شما اخذ میگردد که بیشتر از مبلغی است که بدون کاروان میپردازید. اگر شما سفر انفرادی بروید و در کربلا هم اقامت نکنید بلکه طبق آنچه گفتیم بروید تا عمود سلام و برگردید، نهایتا پانصد هزار تومان خرجتان میشود  نه بیشتر.

سخن پایانی

این سفر پربار معنوی را به نیت تعجیل در فرج امام زمان علیه السلام قرار دهید و آن را به نیابت از امام راحل عظیم الشأن و رهبر گرانقدر و فرزانه که برایشان رفتن به این سفر ممکن نیست انجام دهید. بنده به نیابت از افراد دیگری هم چون برخی شهدا و خیرین و حق به حقداران رفتم و برای همه آنهایی که التماس دعا گفته بودند دعای ویژه کردم...

این سفر چه  از نظر معنوی و چه از نظرهای اجتماعی برای محبین اهل بیت علیهم السلام به حدی جذاب است که جاذبه های توریستی سراسر جهان همه با هم به پای آن نمیرسد. احساس جذبه معصوم و معنویت آن از یک طرف، دیدار با مسلمین و عاشقان سراسر جهان در یک مکان و یک پیاده روی واحد، از طرف دیگر، و از طرفی حس حماسه، احساس یکی شدن با جهانیان، آمادگی مسلمین برای حضور و فرج امام معصوم، محبت و پاکی دلها و از خودگذشتگی ها و... تجربیات عجیبی است که امیدوارم خداوند نصیب همه بگرداند.





نوشته شده در تاریخ دوشنبه 1 آذر 1395 توسط م ک


درباره وبلاگ
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
موضوعات
پیوند ها
پیوندهای روزانه
آمار سایت
لوگوی دوستان